تك و تنها ميونه مردم اينجا دارم از غصه ميميرم توي اين غربت شبها خيلي وقته غم تو دلم لونه كرده خيلي وقته كه شبام تاريك و سرده نازنين اما رسيدي قصه هامو تو شنيدي واسه ي درخت تنها سايه بونيو اميدي روزگارمون چه خوب بود دستتو رو شاخه هام بود صداي ريختن برگام نشون فصل خزون بود پشت اين همه سكوتم گريه هامو تونديدي هميشه ابريم اما تو كه چشمامو نديدي با صداي خسته خوندم تو برام قشنگ تريني هنوزم عاشقم اما تو نگام عشق و نديدي